Offcanvas
Offcanvas
Πλησιάζει η έναρξη του τεράστιου Μουντιάλ 2026. Υπόσχεται ποδοσφαιρική μαγεία, φέρνει αναμνήσεις και δημιουργεί ασύλληπτα οικονομικά μεγέθη.
Του Θεόδωρου Καυκαρίδη
Έχουμε ακόμη σχεδόν δύο μήνες μέχρι τη σέντρα του Μουντιάλ, αλλά μοιραία το μυαλό μας έχει στραφεί προς τα εκεί. Όλοι το περιμένουμε, κάθε ηλικία. Είναι η απόλυτη ποδοσφαιρική διοργάνωση. Πόσο μάλλον αυτή του 2026. Με τον αριθμό ρεκόρ των ομάδων (48) και τον αριθμό αγώνων να κτυπά τριψήφιο νούμερο και να φτάνει τους 104. Πλάκα πλάκα είναι 40 περισσότεροι από την αμέσως προηγούμενη διοργάνωση. Σαράντα!!! Η «απόλυτη παγκοσμιοποίηση» μέσα σε 4 γραμμές ενός γηπέδου. Το ενδιαφέρον λόγω της δημοφιλίας του αθλήματος και της δομής ξεπερνά ακόμη και αυτούς τους Ολυμπιακούς αγώνες. Είναι επίσης και ένα τεράστιο εμπορικό γεγονός.
Μίνιμουμ 11 δις κέρδος!!!!
Η επερχόμενη διοργάνωση θα είναι φυσικά η πλέον κερδοφόρα στην ιστορία. Οι πιο συγκρατημένοι υπολογισμοί κάνουν λόγο για έσοδα που θα ξεπερνούν τα 11 δισεκατομμύρια δολάρια, πρακτικά είναι σχεδόν τα διπλάσια από ό,τι πριν από 4 χρόνια, που μεταφράζεται σε 4 δις περισσότερα. Χορηγίες και τηλεοπτικά δικαιώματα θα αποφέρουν το 70% των εσόδων. Οι τρεις διοργανώτριες χώρες θα έχουν επίσης ένα πολύ καλό κέρδος από τους επισκέπτες και τις επενδύσεις. Οι ΗΠΑ αναμένεται να εισπράξουν κοντά στα 30 δισεκατομμύρια με την ένεση στο ΑΕΠ της χώρας να αγγίζει τα 17 δις.. Σκεφτείτε πως όλα αυτά ακούγονται σαν ουτοπική ιστορία, αν έχουμε υπόψη πως μέχρι το 1990 οι διοργανώτριες παρουσίαζαν χασούρα. Το Μεξικό το 1970 είδε την οικονομία του σχεδόν να καταρρέει, ενώ το 1986 η αρχική διοργανώτρια Κολομβία αποσύρθηκε λόγω οικονομικής αδυναμίας να ετοιμαστεί και το Μεξικό ανέλαβε στη θέση της. Οι «Σομπρέρος» αυτή τη φορά το χειρίστηκαν καλύτερα και η οικονομία τους άντεξε. Οι Ιταλοί το 1990 άλλαξαν τακτική και για πρώτη φορά η διοργανώτρια χώρα έδωσε εμπορική διάσταση στη διοργάνωση. Aπό εκτεταμένο αριθμό χορηγών μέχρι videogames. Οι ΗΠΑ στα 1994, έκαναν το «χορηγήστε τα πάντα» και έδειξαν τον δρόμο για την οικονομική επιτυχία μίας τέτοιου μεγέθους διοργάνωσης. Φυσικά ήταν και τα χρήματα που δαπανήθηκαν. Σκεφτείτε απλά πως από τα πρώτα επίσημα στοιχεία το Μεξικό ξόδεψε για τη διοργάνωση του 1970, 700 εκατομμύρια δολάρια. Με την αναπροσαρμογή στα σημερινά δεδομένα, μιλούμε για 9 δισεκατομμύρια. H Bραζιλία έριξε στο ταμείο 20 δις. το 2014. Ήταν το υψηλότερο, μέχρι την εκτόξευση των εξόδων από το Κατάρ που έπρεπε να κτίσει τα πάντα από το μηδέν. Αλλά και πάλι, από το 1990 και μετά προέκυπτε κέρδος. Όχι μεγάλο, αλλά σημαντικό. Και κάπως έτσι μετράμε ακριβώς την εμπορικο-οικονομική πτυχή. Πακτωλός χρημάτων. Αλλά ας αφήσουμε τα χρήματα για τους οικονομολόγους και τους ειδικούς. Ξαναπάμε στα αγωνιστικά νούμερα, ξαναπάμε στον… χλοοτάπητα.
Αναμνήσεις απίστευτες
Το Μουντιάλ είναι δράση, ένας μήνας (40 μέρες φέτος) ποιότητας, αγωνίας, μπάλας υψηλού επιπέδου. Αλλά είναι και μία ολόκληρη ιστορία ενός σχεδόν αιώνα, με σπουδαίες στιγμές, με ποδοσφαιριστές ολκής, με απρόσμενους πρωταγωνιστές, με πικάντικα περιστατικά. Είναι επίσης μία διοργάνωση για μελέτη και για αναμνήσεις. Σκεφτείτε λίγο. Τις πρώτες 13 χώρες που αποφάσισαν να συμμετάσχουν στην πρώτη διοργάνωση. Τη διάθεση των τεσσάρων ευρωπαϊκών χωρών (Γαλλία, Βέλγιο, Ρουμανία, Γιουγκοσλαβία) να περάσουν τον Ατλαντικό με το πλοίο και να κάνουν προετοιμασία στο κατάστρωμα, αφού το ταξίδι διαρκούσε περίπου 20 μέρες. Το γεγονός ότι η αποστολή της Αιγύπτου καθυστέρησε να μεταβεί στο λιμάνι και έχασε το πλοίο, μη έχοντας άλλη επιλογή αποσύρθηκε από τη διοργάνωση.
Διαβάζουμε ή και βλέπουμε κάποια βίντεο από το νταμπλ της Ιταλίας το 1934 και το 1938. Από τον θρήνο των Βραζιλιάνων και τον θρίαμβο των Ουρουγουανών το 1950. Από το θαύμα της Βέρνης με τους Γερμανούς να γυρίζουν από 0-2 σε 3-2 το παιχνίδι με την Ουγγαρία. Η οποία είχε κερδίσει προηγουμένως στη μεταξύ τους αναμέτρηση στους Ομίλους με 8-3!!! Tην εμφάνιση του Πελέ το 1958, μόλις 17 ετών να οδηγεί τη Βραζιλία στην πρώτη της κατάκτηση. Το repeat της Βραζιλίας το 1962. Tην Αγγλία να καταφέρνει να κερδίζει το 1966. Τη Βραζιλία 4 χρόνια μετά να παρουσιάζει την κορυφαία ίσως ομάδα όλων των εποχών και να θριαμβεύει. Κάπου εκεί νάσου και η τηλεόραση, νάσου και οι ζωντανές αναμνήσεις. Λίγο μετά η Δυτική Γερμανία καταφέρνει να προσγειώσει τους «Ιπτάμενους Ολλανδούς» του Κρόιφ. Και φτάνουμε στα 1978, φτάνουμε λέω στις πρώτες δικές μου αναμνήσεις. Θα σας φανεί περίεργο αλλά από το Μουντιάλ της Αργεντινής, πέρα από τα απίστευτα γκολ (τόσες μαζεμένες βολίδες πραγματικά), θυμάμαι πάνω από όλα την ατμόσφαιρα. Εκείνη η τρομερή εικόνα με τα δισεκατομμύρια χαρτάκια σαν κονφετί και τα αμέτρητα χαρτιά υγείας να ξετυλίγονται στις εξέδρες και να φτιάχνουν ένα φοβερό σκηνικό. Το 1982, η πρώτη επέκταση, από τις 16 ομάδες στις 24, η διπλή εκπροσώπηση Ασίας και Αφρικής. Εκεί ήταν η φοβερή νίκη της Αλγερίας επί της Γερμανίας, η σάμπα της Βραζιλίας με Ζίκο, Σερέζο, Σόκρατες, Φαλκάο, ο απίστευτος ημιτελικός Γαλλίας Γερμανίας με το εγκληματικό φάουλ του Σούμαχερ στον Μπατιστόν, η μεταμόρφωση της Ιταλίας από το αχ και βαχ στον Όμιλο, μέχρι την κατάκτηση του τροπαίου. Μετά, 1986, 1990 και πάει λέγοντας. Μέχρι το 2022, πώς περνάνε τα χρόνια, πώς ξανάρχονται μπροστά μας τα μαγικά του Μαραντόνα, του Ματτέους, του Ρομάριο, του Ζιντάν, του Ρονάλντο Ναζάριο, του Καναβάρο, του Ινιέστα, του Κρος, του Εμπαπέ και του Μέσι. Ανάμεσα σε αμέτρητα ονόματα που χάραξαν το όνομά τους στην ιστορία και στο τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Συν αυτούς που έκαναν θραύση, αλλά δεν έφτασαν στην κορυφή. Είναι οι συγκρίσεις μεταξύ αστέρων και παικτών διαφορετικών εποχών. Πελέ ή Ρονάλντο Ναζάριο; Πελέ ή Μαραντόνα; Μαραντόνα ή Μέσι; Εουσέμπιο ή Ρονάλντο; Πλατινί ή Ζιντάν; Τι να γράψω και τι ν’ αφήσω πίσω. Θα χρειαστώ μία ολόκληρη έκδοση. Φαντάζομαι ισχύει για όλους μας.
Την 11 Ιουνίου
Ας μετρήσουμε αντίστροφα με σημείο τερματισμού την 11 Ιουνίου. Την πρεμιέρα και ας αναρωτηθούμε από σήμερα. Θα γίνει η Αργεντινή η 3η χώρα που θα κάνει back to back; Θα φτάσει στην κορυφή η Βραζιλία για 6η φορά και πρώτη μετά από 24 χρόνια. Μπορεί η Αγγλία να επαναλάβει τον θρίαμβό της μετά από 60 χρόνια; Είναι έτοιμοι οι Γάλλοι να σηκώσουν τον τρίτο τίτλο. Μπορεί η Ισπανία μετά το Γιούρο να ξανασηκώσει και Μουντιάλ (το έκανε το 2008 και το 2010). Είναι μήπως η ώρα για την πρώτη κατάκτηση της Ολλανδίας; Μήπως της Πορτογαλίας. Ποια χώρα θα κάνει από το 2ο και 3ο ράφι την έκπληξη; Θα δούμε μία πορεία όπως της Τσεχοσλοβακίας το 1962, της Πολωνίας το 1974, του Βελγίου το 1986, των Σουηδία - Βουλγαρία το 1994, της Τουρκίας το 2002 και κυρίως της Κροατίας το 2018; Τον ρόλο θα παίξει η Αφρικανική Ήπειρος μετά τα μαγικά του Μαρόκου πριν 4 χρόνια. Θα τα δούμε όλα αυτά σε τρεις χώρες, σε 16 πόλεις, σε 104 αγώνες, σε ώρες βολικές και άβολες (αν μπορεί αυτό να λεχθεί για τους τρελαμένους ποδοσφαιρόφιλους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
