Ο Πρόεδρος της ΟΣΑΚ, Χαράλαμπος Παπαδόπουλος, μιλά στο Economy Today για στρεβλώσεις, πολιτικές πιέσεις, χρόνιες παθογένειες και το μεγάλο κενό τής κατ’ οίκον φροντίδας που απειλεί να εξελιχθεί σε κοινωνική κρίση.

Συνέντευξη στον Ξένιο Μεσαρίτη

Το ΓεΣΥ διασφάλισε καθολική πρόσβαση στην υγεία, ωστόσο η επόμενη ημέρα απαιτεί διορθωτικές κινήσεις, θεσμική ωρίμανση και καλύτερη στόχευση πολιτικών. Ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνδέσμων Ασθενών Κύπρου, Χαράλαμπος Παπαδόπουλος, καταγράφει στο Economy Today τα δομικά προβλήματα, τις πιέσεις που δέχεται το Σύστημα και τις προτεραιότητες για το μέλλον, υπογραμμίζοντας ότι «το ΓεΣΥ έχει προσφέρει σε όλους τους πολίτες πρόσβαση σε υπηρεσίες Υγείας», αλλά «πρέπει να αρχίσουμε να “συγυρίζουμε” το Σύστημα».

Στέκεται ιδιαίτερα στις στρεβλώσεις που δημιουργούν οριζόντιοι περιορισμοί, σημειώνοντας πως «κάποιοι από αυτούς τους περιορισμούς προκαλούν πλέον προβλήματα στην πράξη και δυσκολεύουν ασθενείς και παρόχους», ενώ προειδοποιεί ότι η πολιτική διαχείριση συνιστά τον μεγαλύτερο κίνδυνο: «Η μεγαλύτερη απειλή για το ΓεΣΥ είναι η κακή άσκηση πολιτικής».

Την ίδια ώρα, αναδεικνύει τον ρόλο των ίδιων των ασθενών, τονίζοντας ότι «απειλή αποτελούμε και όλοι εμείς οι δικαιούχοι, όταν δεν προστατεύουμε το Σύστημα», ενώ θέτει στο επίκεντρο το μεγάλο κενό της επόμενης δεκαετίας: «Η μακροχρόνια και κατ’ οίκον φροντίδα δεν προσφέρεται οργανωμένα».

Η ΟΣΑΚ που διαχρονικά αποτέλεσε βασικό συνομιλητή της Πολιτείας, τόσο στη διαμόρφωση του ΓεΣΥ όσο και μέσα από παρεμβάσεις εντός και εκτός Βουλής, συνεχίζει να διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην ανάδειξη των προβλημάτων και στη διεκδίκηση λύσεων για όλους τους ασθενείς, εντός και εκτός Συστήματος.

Αν αποτυπώνατε σήμερα τη συνολική εμπειρία των ασθενών στο ΓεΣΥ, θα λέγατε ότι το σύστημα λειτουργεί ικανοποιητικά ή ότι υπάρχουν σοβαρά και επαναλαμβανόμενα προβλήματα;

Το ΓεΣΥ έχει προσφέρει σε όλους τους πολίτες πρόσβαση σε υπηρεσίες Υγείας. Θα σας πω μόνο κάτι και καλό είναι όλοι μας να υποβάλουμε το σχετικό ερώτημα στον εαυτό μας: Πόσο πιο εύκολα αποφασίζουμε τώρα να πάμε στον γιατρό ή να κοιτάξουμε ένα μικρό πρόβλημα υγείας που έχουμε και πώς ενεργούσαμε πριν από την εφαρμογή του ΓεΣΥ, όταν ξέραμε ότι, στην καλύτερη περίπτωση, θα πληρώναμε €50-€70;

Εάν υπάρχουν προβλήματα στο ΓεΣΥ; Σίγουρα υπάρχουν και σίγουρα θα υπάρχουν. Αυτή τη στιγμή, εκείνο που ως ΟΣΑΚ υποστηρίζουμε —και το έχουμε επαναλάβει αρκετές φορές και στον Οργανισμό Ασφάλισης Υγείας— είναι ότι πρέπει να αρχίσουμε να «συγυρίζουμε» το Σύστημα.

Τι εννοούμε με αυτό; Μεταξύ άλλων, κατά τα πρώτα δύο-τρία χρόνια της εφαρμογής του ΓεΣΥ και λόγω των μεγάλων καταχρήσεων αλλά και της νοοτροπίας που ήταν πιο έντονη στις αρχές, καταγράφονταν τεράστιες καταχρήσεις σε εργαστηριακές εξετάσεις, ποσότητες φαρμάκων, συνταγογραφήσεις για ακτινοδιαγνωστικά κ.λπ.. Αποτέλεσμα ήταν να έρθει ο ΟΑΥ και να επιβάλει χιλιάδες περιορισμούς, ώστε να ανακόψει την πορεία των καταχρήσεων.

Τα τελευταία δύο χρόνια, όμως, διαπιστώνουμε σχεδόν καθημερινά ότι κάποιοι από αυτούς τους χιλιάδες περιορισμούς προκαλούν πλέον, σε μεγάλο βαθμό, προβλήματα, τόσο σε ό,τι αφορά την πρακτική εφαρμογή τού συστήματος όσο και σε ό,τι αφορά τη διευκόλυνση των ασθενών αλλά και των παρόχων υπηρεσιών Υγείας.

Σε κάποιες, μάλιστα, περιπτώσεις παρατηρούμε ότι ενδεχομένως κάποιοι από τους περιορισμούς να οδηγούν και σε αυτό που συνηθίσαμε να αποκαλούμε «λίστες αναμονής», διότι, όταν ένας γιατρός δεν έχει το δικαίωμα να συνταγογραφήσει μια εξέταση ή ένα φάρμακο και πρέπει να παραπέμψει σε άλλο γιατρό, τότε προκαλείται αχρείαστη κινητικότητα εντός του ΓεΣΥ.

Παράλληλα, βλέπουμε ότι με τους οριζόντιους περιορισμούς ή τους οριζόντιους κανόνες που εφαρμόζονται, χάνουμε τη στοχευμένη παροχή φροντίδας στους ασθενείς. Δηλαδή, αντιμετωπίζουμε όλους τους ασθενείς με τον ίδιο τρόπο ή υποχρεώνουμε τους πιο ευάλωτους, δηλαδή τους χρόνιους ασθενείς, να περνούν από χρονοβόρες διαδικασίες για εγκρίσεις, δυσκολεύοντας έτσι και τους ίδιους και τους γιατρούς τους.

Δεν μπορείς να αρχίζεις με τον κανόνα ότι οι δικαιούχοι έχουν δικαίωμα σε 12 επισκέψεις σε νοσηλευτή και εάν συντρέχει λόγος, να εξετάζεται επέκταση του αριθμού. Αρχή πρέπει να είναι ότι οι ασθενείς που έχουν ανάγκη τη νοσηλευτική φροντίδα λαμβάνουν τη νοσηλευτική φροντίδα που χρειάζονται.

Θα πει κάποιος «μα πρέπει να υπάρχει μια γραμμή». Βεβαίως να υπάρχει, αλλά θεωρώ ότι είναι πολύ εύκολο να εντοπιστεί ένας άνθρωπος που είναι κλινήρης, που δεν μπορεί να μετακινηθεί, που έχει χρόνια προβλήματα και χρήζει συχνά νοσηλευτικής φροντίδας. Δεν μπορεί να βάζεις γραμμή σε αυτόν τον άνθρωπο.

Σε γενικές γραμμές, εκείνο που πρέπει να γίνει χωρίς άλλη καθυστέρηση είναι ο ΟΑΥ να εντοπίσει περιορισμούς και κανόνες που ενδεχομένως δημιουργούν περισσότερο πρόβλημα, παρά επιλύουν προβλήματα και προστατεύουν το Σύστημα και να τους αναθεωρήσει.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Να μη χαθεί ο ανθρωποκεντρικός πυρήνας της ιατρικής» - Η προειδοποίηση των γιατρών για το ΓεΣΥ

Ποιες θεωρείτε σήμερα τις μεγαλύτερες απειλές για το ΓεΣΥ και σε αυτό το πλαίσιο, ποιος είναι ο ρόλος της ΟΣΑΚ στη διαμόρφωση και βελτίωση του συστήματος Υγείας στην Κύπρο τα επόμενα χρόνια;

Η μεγαλύτερη απειλή για το ΓεΣΥ είναι η κακή άσκηση πολιτικής από τους πολιτικούς στην Κύπρο. Αποτελούμε παγκόσμια πρωτοτυπία όταν ακούμε πολιτικούς ηγέτες να διαμαρτύρονται για τις δαπάνες στην υγεία. Σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο, κυρίως σε προεκλογικές περιόδους, η αντιπολίτευση συνήθως στήνει στον τοίχο την Κυβέρνηση για τις μειωμένες δαπάνες για την υγεία των πολιτών. Στην Κύπρο, μας ενοχλεί που δαπανούμε για την υγεία των πολιτών.

Κάποιοι, μάλιστα, δεν κατανοούν ακόμη ότι είναι άλλο πράγμα ο ΟΑΥ, άλλο ο ΟΚΥπΥ και διαφορετικό το Υπουργείο Υγείας. Τα βάζουν όλα μαζί, τα προσθέτουν και τα βάζουν με το ΓεΣΥ, το οποίο —για να πούμε και την αλήθεια— δεν έχει κανένα απολύτως οικονομικό πρόβλημα. Αντιθέτως.

Πού οδηγεί, όμως και πού οδήγησε αυτή η πρακτική το ΓεΣΥ; Οδήγησε σε έναν ΟΑΥ που λειτουργεί με βάση, κυρίως, τη συγκράτηση των δαπανών — και αυτό σημαίνει μεγαλύτερη δυσκολία στην πρόσβαση των ασθενών σε υπηρεσίες. Οδήγησε, παράλληλα, σε ένα πολύ μεγάλο απόθεμα, το οποίο θα μπορούσε να είναι πιο μικρό και παρόλα αυτά, να παρέχει την απαραίτητη προστασία για το Σύστημα, με το περίσσευμά του να αξιοποιείται για επέκταση υπηρεσιών, ένταξη νέων υπηρεσιών κ.λπ..

Αντί αυτού, προκειμένου να αποφύγει τις επιθέσεις κατά του ΓεΣΥ, ο ΟΑΥ τηρεί μια αμυντική στάση, με αποτέλεσμα να επηρεάζονται τελικά και οι ασθενείς. Υπάρχουν πολλά πράγματα που θα μπορούσαν να αλλάξουν, εάν το ΓεΣΥ δεν δεχόταν συνεχώς αυτού του είδους τις επιθέσεις από κάποιους. Κλείνοντας αυτό το κεφάλαιο, να υπενθυμίσω ότι οι δαπάνες για την υγεία στην Κύπρο εξακολουθούν να βρίσκονται κάτω από τον μέσο όρο της Ε.Ε..

Πέραν αυτού, απειλή για το ΓεΣΥ αποτελούν και κάποιες εσωτερικές διαδικασίες που εφαρμόζονται και αφορούν τον τρόπο λειτουργίας των παρόχων υπηρεσιών. Για παράδειγμα, ο ΟΑΥ, προκειμένου να αποφύγει τις καταχρήσεις, έθεσε όρια στους γιατρούς που επηρεάζουν τον αριθμό των επισκέψεων, τις μονάδες για χειρουργικές επεμβάσεις που δικαιούται το κάθε νοσηλευτήριο κ.λπ.. Αυτοί οι κανόνες οδηγούν, κατά την άποψή μας, σε διαφόρων ειδών καταχρήσεις, οι οποίες στο τέλος δεν προστατεύουν το Σύστημα, αλλά οδηγούν σε μεγαλύτερες δαπάνες.

Απειλή αποτελούμε και όλοι εμείς οι δικαιούχοι, γιατί, δυστυχώς, ξεχάσαμε πώς ήμασταν πριν από την εφαρμογή του Συστήματος και δεν το προστατεύουμε όπως πρέπει. Για παράδειγμα, αν δεν χρειάζεσαι μια επιπρόσθετη επίσκεψη στον γιατρό, μην πας «αφού τη δικαιούσαι». Αν δεν χρειάζεσαι δύο συσκευασίες φαρμάκων, αφού έχεις ήδη τρεις και κάθονται στο ντουλαπάκι του σπιτιού σου, μην τις πάρεις από το φαρμακείο.

Οι χρόνοι αναμονής επανέρχονται συνεχώς στη δημόσια συζήτηση, ιδίως μετά και τις τελευταίες διαπιστώσεις της Ελεγκτικής Υπηρεσίας. Θεωρείτε ότι αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά ή συστημικό πρόβλημα πρόσβασης;

Σημείωση: Η τελευταία έκθεση της Ελεγκτικής Υπηρεσίας αφορούσε τα ΤΑΕΠ Λάρνακας, Λευκωσίας και Λεμεσού.

Οι χρόνοι αναμονής στα ΤΑΕΠ του δημοσίου είναι ένα ζήτημα που απασχολεί τον τομέα της Υγείας εδώ και δεκαετίες, δύο-τρεις φορές κάθε χρόνο. Σε πολλές περιπτώσεις, ως ΟΣΑΚ, έχουμε κάνει παρεμβάσεις και έχουμε υποβάλει εισηγήσεις σε Υπουργούς Υγείας κατά διαστήματα, αλλά και στον ΟΑΥ. Τα τελευταία 20 χρόνια, σχεδόν όλοι οι Υπουργοί Υγείας, με την ανάληψη των καθηκόντων τους, έχουν εξαγγείλει μέτρα για την καλύτερη διαχείριση των ασθενών στα ΤΑΕΠ.

Υπάρχουν δύο ειδών αναμονές. Η πρώτη αφορά αυτούς που περιμένουν να τους δει γιατρός και η δεύτερη εκείνους που έχουν ήδη λάβει φροντίδα και περιμένουν τη μεταφορά τους σε θαλάμους για περαιτέρω νοσηλεία.

Για τη δεύτερη κατηγορία, θεωρώ ότι το πρόβλημα προκύπτει από τις εσωτερικές διαδικασίες των νοσοκομείων, τη διαθεσιμότητα κλινών στους θαλάμους, αλλά και από νοοτροπίες που υπάρχουν.

Με την ευκαιρία, όμως, θα ήθελα να επαναφέρω ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, το οποίο θα μπορούσε να αποσυμφορήσει σε μεγάλο βαθμό τα ΤΑΕΠ και να μειώσει τον χρόνο αναμονής για τους ασθενείς που περιμένουν με τις ώρες μέχρι να έρθει η σειρά τους.

Το ΓεΣΥ προβλέπει τη λειτουργία εφημερευόντων ιατρείων, όχι μόνο κατά τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες, αλλά και τις καθημερινές, εκτός εργάσιμων ωρών. Επιπλέον, τα εφημερεύοντα ιατρεία, βάσει σχεδιασμού, θα έπρεπε να παρέχουν τη δυνατότητα για εργαστηριακές εξετάσεις και κάποιες απλές ακτινοδιαγνωστικές, ώστε οι ασθενείς, όταν το πρόβλημά τους δεν είναι επείγον, να εξυπηρετούνται από αυτά.

Κάτι, δηλαδή, που να μοιάζει με τα ιατρεία ταχείας εξυπηρέτησης που λειτουργούν σήμερα δίπλα από τα ΤΑΕΠ του ΟΚΥπΥ.

Δυστυχώς, για κάποιο λόγο, επιλέχθηκε η λειτουργία των εφημερευόντων ιατρείων με τον τρόπο που σήμερα προσφέρουν υπηρεσίες, με αποτέλεσμα, στην ουσία, η μεγάλη μάζα των πολιτών να κατευθύνεται στα ΤΑΕΠ για να εξυπηρετηθεί.

Υπάρχουν σήμερα σημαντικές διαφοροποιήσεις στην ποιότητα μεταξύ παρόχων; Και αν ναι, πώς προστατεύεται ο ασθενής από αυτές;

Διαφορές στην ποιότητα υπηρεσιών μεταξύ παρόχων πάντοτε υπήρχαν και σίγουρα πάντοτε θα υπάρχουν. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στον τομέα της Υγείας, αλλά σε όλους τους τομείς.

Σημασία έχει ότι ο ασθενής έχει το δικαίωμα της επιλογής. Εάν νιώσει ότι ένας γιατρός, φαρμακοποιός, κλινικό εργαστήριο, ακτινοδιαγνωστικό κέντρο, φυσιοθεραπευτής, νοσηλευτής κ.λπ., δεν του παρέχει την ποιότητα υπηρεσιών που επιθυμεί, μπορεί να επιλέξει έναν άλλο επαγγελματία.

Κάποιες φορές, η ποιότητα υπηρεσιών είναι μια «υποκειμενική» έννοια. Για έναν ασθενή ένας γιατρός μπορεί να είναι ο καλύτερος, ενώ για κάποιον άλλο ο χειρότερος.

Σημασία έχει ο ασθενής να έχει το δικαίωμα να επιλέξει. Ευτυχώς, στο ΓεΣΥ είναι ενταγμένη η πλειοψηφία των επαγγελματιών και των παρόχων υπηρεσιών Υγείας στην Κύπρο.

Πώς μπορούν σήμερα τα παράπονα των ασθενών να φτάσουν ουσιαστικά στους μηχανισμούς λογοδοσίας; Θεωρείτε ότι οι δικλείδες που υπάρχουν λειτουργούν στην πράξη;

Η ΟΣΑΚ λειτουργεί το Παρατηρητήριο Δικαιωμάτων των Ασθενών, το οποίο λαμβάνει κατά μέσο όρο 45 παράπονα κάθε μήνα. Τα παράπονα αυτά καταγράφονται και οι λειτουργοί μας απευθύνονται, κατά περίπτωση, στην αρμόδια Αρχή, ζητώντας εξηγήσεις ή απαντήσεις, ενώ παράλληλα ενημερώνουν τους παραπονούμενους πολίτες.

Πρέπει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι σε πολλές περιπτώσεις οι πολίτες δεν επιθυμούν να προχωρήσουν σε επώνυμη, επίσημη καταγγελία, αλλά ζητούν μόνο να καταγραφεί το παράπονό τους. Αυτή η στάση δυσκολεύει και το δικό μας έργο, καθώς δεν μπορούμε στη συνέχεια να υποβάλουμε επίσημα το παράπονο στην αρμόδια Αρχή και να ζητήσουμε τη διερεύνησή του.

Σε αρκετές περιπτώσεις, τα παράπονα αφορούν ενδεχόμενη ιατρική αμέλεια, την οποία, ως ΟΣΑΚ, δεν μπορούμε να διερευνήσουμε. Καθοδηγούμε, όμως, τους πολίτες ως προς τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσουν, εφόσον επιθυμούν να προχωρήσουν σε επίσημη καταγγελία.

Παράλληλα, με την ίδρυση του θεσμού του Συνηγόρου του Ασθενούς, η φωνή των ασθενών ενισχύεται. Σε όλες τις δομές παροχής υπηρεσιών Υγείας διορίζονται λειτουργοί δικαιωμάτων ασθενών, ενώ σε κάθε επαρχία συστήνονται επιτροπές που εξετάζουν παράπονα.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι οι πολίτες να ενημερωθούν σωστά και να γνωρίζουν τόσο τον τρόπο υποβολής παραπόνου ή καταγγελίας όσο και τις αρμοδιότητες του κάθε θεσμού.

Το σημαντικότερο είναι οι ίδιοι οι πολίτες να νιώθουν ασφαλείς και να γνωρίζουν ότι, είτε απευθυνόμενοι στο Παρατηρητήριο Ασθενών είτε στον Συνήγορο του Ασθενούς, μπορούν να λάβουν απαντήσεις και ότι, όπου απαιτείται, τα παράπονά τους θα διερευνώνται και θα κινούνται οι προβλεπόμενες διαδικασίες.

Οι εξελίξεις στον Ιδιωτικό τομέα της Υγείας, με εξαγορές και τη δημιουργία μεγαλύτερων σχημάτων, εντείνουν τη συζήτηση γύρω από τη συγκέντρωση της αγοράς εντός του ΓεΣΥ.
Υπάρχει κατά τη γνώμη σας κίνδυνος δημιουργίας συνθηκών περιορισμένου ανταγωνισμού ή ακόμη και άτυπων «καρτέλ» που ενδέχεται να επηρεάσουν την ποιότητα και την πρόσβαση των ασθενών;

Το μονοπώλιο σαφώς δεν βοηθά ποτέ τους πολίτες. Στην περίπτωση, όμως, του ΓεΣΥ, ο κίνδυνος αφορά περισσότερο τη διαπραγματευτική ικανότητα του ΟΑΥ, καθώς είναι διαφορετικό να διαπραγματεύεται, για σκοπούς αποζημιώσεων, με έναν πάροχο και διαφορετικό με δέκα.

Πρόκειται σαφώς για ένα ζήτημα που παρακολουθούμε, διότι, όπως αντιλαμβάνεστε, όταν περιορίζεται ο ανταγωνισμός, είναι πιο εύκολο να επηρεαστεί και η ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρονται στους ασθενείς.

Πώς αξιολογείτε, στο ίδιο πλαίσιο, τον ρόλο των γιατρών και των νοσηλευτηρίων που δραστηριοποιούνται εκτός ΓεΣΥ; Λειτουργούν ως μια αναγκαία δικλείδα ανταγωνισμού ή δημιουργούν άλλου τύπου ανισορροπίες;

Η ΟΣΑΚ αγωνίζεται για όλους τους ασθενείς και διεκδικεί τα δικαιώματά τους, είτε λαμβάνουν υπηρεσίες μέσω του ΓεΣΥ είτε εκτός Συστήματος. Αντίστοιχα, σέβεται και αναγνωρίζει την αξία και την προσφορά όλων των παρόχων υπηρεσιών Υγείας.

Οι γιατροί και τα νοσηλευτήρια εκτός ΓεΣΥ αποτελούν μέρος του ευρύτερου συστήματος Υγείας της Κύπρου και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στη χώρα ζουν χιλιάδες άνθρωποι που δεν είναι δικαιούχοι του ΓεΣΥ και για τους οποίους έχουμε επίσης υποχρέωση στήριξης και διεκδίκησης.

Αξιόλογοι γιατροί υπάρχουν τόσο εντός όσο και εκτός Συστήματος και δεν κρίνεται η ποιότητα ενός επαγγελματία από το αν δραστηριοποιείται εντός ή εκτός ΓεΣΥ.

Τα εκτός ΓεΣΥ νοσηλευτήρια είναι επίσης απαραίτητα, τόσο για την εξυπηρέτηση των μη δικαιούχων όσο και για την παροχή «στέγης» στους γιατρούς που δραστηριοποιούνται εκτός Συστήματος.

Δεν είμαστε Ομοσπονδία Ασθενών εντός ΓεΣΥ. Είμαστε Ομοσπονδία για όλους τους ασθενείς της Κύπρου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Το ΓεΣΥ δεν αποτελεί στατικό μοντέλο» — ευθύνες, ελλείψεις και η επόμενη φάση

Ποιο νομίζετε ότι είναι το μεγαλύτερο κενό, αυτή τη στιγμή, στον τομέα της Υγείας στην Κύπρο, σε σχέση με τις ανάγκες των ασθενών;

Το μεγαλύτερο κενό, το οποίο δυστυχώς θα δούμε στο πλήρες του μέγεθος τα επόμενα χρόνια, αφορά τη μακροχρόνια και κατ’ οίκον φροντίδα ανθρώπων που είτε είναι ηλικιωμένοι με περιορισμένη κινητικότητα είτε κλινήρεις και χρειάζονται νοσηλευτική και ιατρική παρακολούθηση στο σπίτι, καθώς και φυσιοθεραπεία ή εργοθεραπεία.

Δυστυχώς, αυτή τη στιγμή η μακροχρόνια φροντίδα δεν προσφέρεται οργανωμένα στους ασθενείς. Ψηφίστηκε πρόσφατα ο νόμος για την κοινοτική νοσηλευτική, αλλά δεν υπάρχουν οι απαραίτητοι νοσηλευτές για να εφαρμοστεί. Το ίδιο ισχύει και για την ανακουφιστική φροντίδα.

Σκεφτείτε μόνο πόσους ηλικιωμένους με άνοια έχουμε. Επειδή δεν μπορούμε να τους προσφέρουμε την υποστήριξη που χρειάζονται, τους οδηγούμε σε γηροκομεία, με αποτέλεσμα συχνά να οδηγείται σε κατάθλιψη και ο/η σύντροφός τους, μετά από δεκαετίες κοινής ζωής. Δημιουργείται έτσι ένα σοβαρό κοινωνικό ζήτημα, το οποίο ακόμη δεν έχουμε αναγνωρίσει επαρκώς.

Σε μια χώρα της οποίας ο πληθυσμός τεκμηριωμένα γερνά, η ανάπτυξη υπηρεσιών κατ’ οίκον φροντίδας πρέπει να αποτελέσει άμεση προτεραιότητα.

Το να υποχρεώνεται ένας άνθρωπος 80 ετών να μετακινείται από το χωριό ή το σπίτι του προς την πόλη και το νοσοκομείο για να λάβει μια απλή ενέσιμη αγωγή είναι, ουσιαστικά, εγκληματικό.

Ως ΟΣΑΚ έχουμε επανειλημμένα θέσει το ζήτημα τόσο στο Υπουργείο Υγείας όσο και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Τα επιδόματα φροντίδας που παρέχει το κράτος δεν επαρκούν. Οι ασθενείς αυτοί δεν χρειάζονται μόνο φροντιστές, αλλά και ουσιαστική νοσηλευτική υποστήριξη.

Το ΓεΣΥ από την πλευρά του παρέχει περιορισμένο αριθμό επισκέψεων από νοσηλευτές ή άλλους επαγγελματίες Υγείας. Αυτό δεν είναι αρκετό. Απαιτείται μια οργανωμένη, συνολική προσέγγιση, ώστε να τεθούν οι βάσεις και να αναπτυχθεί ένας ολοκληρωμένος μηχανισμός παροχής μακροχρόνιας φροντίδας.

Για την ΟΣΑΚ, η μακροχρόνια φροντίδα υγείας αποτελεί μία από τις βασικότερες προτεραιότητες αυτή τη στιγμή.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Η βιωσιμότητα του ΓεΣΥ διασφαλίζεται σε όλα τα σενάρια»