Ο πόλεμος με το Ιράν απέδειξε ότι οι πετρελαϊκές με εγκαταστάσεις σε όλο τον κόσμο έχουν στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι των επιχειρήσεων που ήταν περιορισμένες σε μία περιοχή

Αν υπάρχει έλλειψη πετρελαίου, γιατί δεν μπορούμε απλά να αντλήσουμε περισσότερο; Η απάντηση τους τελευταίους δύο μήνες είναι η ίδια: οι παραγωγοί πετρελαίου λειτουργούν στο μέγιστο της παραγωγικής τους ικανότητας, δεν υπάρχει χώρος για να αποθηκεύσουν το αργό που εξάγουν, τα διυλιστήρια λειτουργούν στο μέγιστο ή σχεδόν στο μέγιστο της χωρητικότητάς τους, και απλά δεν είναι οικονομικά συμφέρουσα η εξερεύνηση και η διάνοιξη νέων πηγών.

Η βασική πρόκληση είναι ότι η γεώτρηση πετρελαίου είναι μια πολύπλοκη και δαπανηρή διαδικασία που χρειάζεται χρόνια για να αποδώσει καρπούς. Οι πηγές που θα ανοίξουν το 2026 μπορεί να μην αρχίσουν να παράγουν πριν από το 2036. Αυτού του είδους η μακροπρόθεσμη επένδυση έχει οικονομικό νόημα μόνο αν οι τιμές του πετρελαίου παραμείνουν πάνω από τα 90 δολάρια το βαρέλι.

Ήρθε η ώρα να τρυπήσουμε; Σύμφωνα με η ανάλυση του CNN, η απάντηση είναι ίσως, αλλά αυτό θα αποδειχθεί περίπλοκο.

Οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες είναι πρόθυμες να διαφοροποιήσουν τις δραστηριότητές τους. Ο πόλεμος με το Ιράν απέδειξε ότι οι πετρελαϊκές εταιρείες με εγκαταστάσεις παραγωγής σε όλο τον κόσμο έχουν στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι των επιχειρήσεων που ήταν περιορισμένες σε μία περιοχή.

Η διαφοροποίηση απαιτεί χρόνο, χρήματα και σχεδιασμό. Η ιστορική συμφόρηση και η εξαντλημένη χωρητικότητα αποθήκευσης ενδέχεται να λύσουν το μακροπρόθεσμο οικονομικό πρόβλημα διατηρώντας τις τιμές υψηλές. Ωστόσο, οι πετρελαϊκές εταιρείες που επιδιώκουν να επεκτείνουν την παραγωγή τους θα θέλουν να διασφαλίσουν ότι οι πελάτες θα ζητούν το αργό τους μέχρι τη στιγμή που τα νέα τους πηγάδια και γεωτρήσεις θα τεθούν σε λειτουργία.

Η διυλιστική ικανότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες αποτελεί πρόβλημα εδώ και χρόνια. Μέχρι στιγμής, αυτή τη δεκαετία έχουν κλείσει τέσσερα διυλιστήρια στην Καλιφόρνια λόγω περιβαλλοντικών κανονισμών και υψηλού κόστους. Το τελευταίο νέο διυλιστήριο με σημαντική χωρητικότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν η εγκατάσταση της Marathon στο Garyville της Λουιζιάνα, η οποία χτίστηκε το 1977.

Ορισμένες αμερικανικές πετρελαϊκές ενδέχεται να κοιτάξουν πέρα από την τρέχουσα αστάθεια της αγοράς και την έλλειψη διύλισης, καθώς πολλές από τις πηγές σχιστολιθικού πετρελαίου των ΗΠΑ αρχίζουν να εξαντλούνται από το πετρέλαιο «κατηγορίας 1» – το ευκολότερο και πιο κερδοφόρο πετρέλαιο για εξόρυξη.

Η KPMG εκτιμά ότι το 2027, η Αμερική θα μπορούσε να φτάσει στο «αποκορύφωμα» της παραγωγής πετρελαίου σχιστόλιθου.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι μόνες: Οι 30 μεγαλύτερες εταιρείες εξερεύνησης και παραγωγής πετρελαίου στον κόσμο αντιμετωπίζουν μείωση της παραγωγής κατά μέσο όρο σχεδόν 40% μεταξύ 2025 και 2040, δημιουργώντας έλλειμμα 300 δισεκατομμυρίων βαρελιών από το 1 τρισεκατομμύριο βαρέλια που αναμένεται να χρειαστεί ο πλανήτης από τώρα έως το 2050, σύμφωνα με την εταιρεία δεδομένων και αναλύσεων Wood Mackenzie.

Όλα αυτά παρουσιάζουν μια μεγάλη ευκαιρία – ιδιαίτερα για τη Λατινική Αμερική. Η περιοχή αντιπροσωπεύει ήδη το 10% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου και δεν αντιμετωπίζει κανέναν από τους κινδύνους της Μέσης Ανατολής.

Εκτός από την τεράστια δυναμική εξαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου της Λατινικής Αμερικής, ιδίως στο Μεξικό και τη Βενεζουέλα, αναμένονται περίπου 750.000 βαρέλια νέας παραγωγής αργού πετρελαίου καθημερινά φέτος από τη Βραζιλία, τη Γουιάνα και την Αργεντινή, σύμφωνα με την Petroleum Economist. Είναι ένας εύκολος και έτοιμος προορισμός για επενδύσεις.

Η αλλαγή καθεστώτος στη Βενεζουέλα έχει προσθέσει αυτή τη χώρα, με τα τεράστια αποθέματα πετρελαίου της – και όλα τα προβλήματά της – στο μείγμα. Είναι σίγουρα μια χώρα που χρειάζεται αναμόρφωση, αλλά είναι μια επένδυση που θα μπορούσε να έχει νόημα και να αποδώσει στο μέλλον. Η Chevron είναι πανέτοιμη.

Τα εμπόδια, πάντως, παραμένουν πολλά. Η αναζήτηση νέου πετρελαίου είναι ένα ριψοκίνδυνο στοίχημα. Μερικές φορές οι εταιρείες πραγματοποιούν γεωτρήσεις και αποτυγχάνουν.

Εν τω μεταξύ, ιδίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, παραμένει σημαντικός σκεπτικισμός σχετικά με τη βιωσιμότητα των υψηλότερων τιμών και φρέσκες μνήμες από την κατάρρευση των τιμών του πετρελαίου την περασμένη δεκαετία που οδήγησε σε πτώχευση εκατοντάδες εταιρείες fracking. Από την κατάρρευση των τιμών του πετρελαίου, πολλές από τις εταιρείες γεώτρησης της χώρας έχουν εξαγοραστεί από μεγαλύτερες, πολύ πιο συντηρητικές εταιρείες πετρελαίου όπως η ExxonMobil και η Chevron.

Η εξερεύνηση νέων κοιτασμάτων πετρελαίου μειώθηκε ελαφρώς πέρυσι, πέφτοντας στα 16 δισεκατομμύρια δολάρια, από μέσο όρο 19 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως μεταξύ 2021 και 2024, σύμφωνα με την Wood Mackenzie.

Η καταστροφή της ζήτησης θα μπορούσε επίσης να κρατήσει τις τιμές υπό έλεγχο. Αυτό συμβαίνει όταν οι τιμές είναι τόσο υψηλές που οι άνθρωποι και οι εταιρείες σταματούν να αγοράζουν πετρέλαιο. Για παράδειγμα, οι υψηλές τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου έχουν αρχίσει να επιταχύνουν τη μετάβαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Έτσι, οι αμερικανικές εταιρείες που αναζητούν νέο πετρέλαιο ενδέχεται να επιδιώξουν βραχυπρόθεσμα κέρδη αντλώντας από ήδη γεωτρημένες πηγές που δεν παράγουν επί του παρόντος – όχι απαραίτητα από νέα εξερεύνηση, σύμφωνα με τον Νταν Πίκερινγκ, ιδρυτή και διευθύνοντα σύμβουλο επενδύσεων της Pickering Energy Partners.

Πηγή: newmoney.gr

Διαβάστε επίσης: Άνοδος στα ευρωπαϊκά ταμπλό με το βλέμμα στη συνάντηση Τραμπ – Σι και την πολιτική κρίση στη Βρετανία