Offcanvas
Offcanvas
Στις προτεραιότητες του συνδικαλιστικού κινήματος για το 2025 η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση, η φορολογική μεταρρύθμιση και η επέκταση των συλλογικών συμβάσεων
Ένα από τα θέματα που θα απασχολήσουν έντονα τα εργασιακά πράγματα στον τόπο φέτος αναμένεται να είναι η ΑΤΑ, όπως επιβεβαιώνεται και από τα πρωτοχρονιάτικα μηνύματα του συνδικαλιστικού κινήματος.
Συγκεκριμένα, στα μηνύματα που εξέδωσαν οι μεγάλες συντεχνίες του τόπου εκτός από ευχές για τη νέα χρονιά καταγράφουν και τις προτεραιότητές τους για το ’25 στις οποίες περιλαμβάνουν και το θέμα της ΑΤΑ και δη τη διεκδίκηση της πλήρους αποκατάστασης του θεσμού της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής, τη στιγμή που ως γνωστόν οι εργοδοτικές οργανώσεις αυτό που επιθυμούν και θα ζητήσουν φέτος είναι η αντικατάσταση του θεσμού, τον οποίο θεωρούν αναχρονιστικό.
Έχοντας υπόψη το τελευταίο, αλλά και τη λήξη στα μέσα του 2025 της μεταβατικής συμφωνίας που επιτεύχθηκε το 2023 για την ΑΤΑ οι συντεχνίες φρόντισαν να επαναλάβουν τη δική τους θέση.
Χαρακτηριστικά, η ΣΕΚ στο πρωτοχρονιάτικο της μήνυμα καταγράφει μεταξύ άλλων πως στις προτεραιότητές της για το 2025 είναι «η πλήρης αποκατάσταση της ΑΤΑ, με παραχώρησή της στο σύνολο των εργαζομένων, στη βάση της φιλοσοφίας της, όπως ρητά αναφέρεται στη Μεταβατική Συμφωνία», με τη συντεχνία να εκτιμά πως μια τέτοια εξέλιξη θα δημιουργήσει συνθήκες επίτευξης του στόχου της κοινωνικής συνοχής για δικαιότερη, ποιοτικότερη και πιο αξιοπρεπή ρύθμιση της αγοράς εργασίας και της ίδιας της απασχόλησης.
Στο δικό της μήνυμα η ΠΕΟ αναφέρει επίσης πως «η επαναφορά της ΑΤΑ στο 100% της απόδοσής της, αλλά και η επέκτασή της σε κατηγορίες εργαζομένων που δεν καλύπτονται σήμερα από τον θεσμό» βρίσκεται ψηλά και στις δικές της προτεραιότητες.
Άλλες διεκδικήσεις
Για την ΠΕΟ, όπως αναφέρεται στο πρωτοχρονιάτικο της μήνυμα, «παραμένει ως προτεραιότητα για το 2025, ο αγώνας για βελτίωση του μεριδίου των εργαζομένων από τον παραγόμενο πλούτο, ο αγώνας για σμίκρυνση των μεγάλων οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων». Στις διεκδικήσεις της η συντεχνία περιλαμβάνει επίσης την παροχή αυξήσεων που να βελτιώνουν τους πραγματικούς μισθούς με ιδιαίτερη έμφαση στους χαμηλά αμειβόμενους και τους νεοεισερχόμενους. Αναφέρει ακόμα πως απαιτεί «θεσμικά μέτρα που να υποχρεώνουν τους εργοδότες να εφαρμόζουν τους βασικούς όρους των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων», ενώ ζητά επίσης τροποποίηση του διατάγματος για τον κατώτατο μισθό με συμπερίληψη σε αυτό ωριαίας απόδοσης, ΑΤΑ και άλλων βασικών δικαιωμάτων.
Στις διεκδικήσεις της ΠΕΟ περιλαμβάνεται επίσης και τα εξής:
- Αλλαγές στην Στρατηγική Απασχόλησης εργαζόμενων από τρίτες χώρες έτσι που άδειες εργασίες να δίνονται μόνο εφόσον υπάρχει και εφαρμόζεται Συλλογική Σύμβαση Εργασίας για όλους τους εργαζόμενους.
- Συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση που να διασφαλίζει επαρκείς και αξιοπρεπείς συντάξεις σε όλους τους ασφαλισμένους μέσα από το Τ.Κ.Α. Ισορροπημένη και δίκαιη επίλυση του 12%.
- Λήψη μέτρων κατά της ακρίβειας, μέτρα διεύρυνσης της κοινωνικής στέγης και στήριξης της οικογένειας.
- Φορολογική μεταρρύθμιση που να οδηγεί σε πιο δίκαιο επιμερισμό των φορολογικών βαρών.
Σειρά διεκδικήσεων καταγράφονται και στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμα της ΣΕΚ στο πλαίσιο καταγραφής των προτεραιοτήτων της συντεχνίας για το 2025. Συγκεκριμένα αναφέρει πως οι προτεραιότητες της συντεχνίας εστιάζονται μεταξύ άλλων στα ακόλουθα ζητήματα:
- Στη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος. Αναφέρει μεταξύ άλλων πως η μεταρρύθμιση θα πρέπει να στοχεύει στην αξιοπρεπή επάρκεια των συντάξεων για όλους, λαμβάνοντας υπόψη τη βελτίωση και των τεσσάρων πυλώνων που συνθέτουν το συνταξιοδοτικό.
- Στην πράσινη και συνολική φορολογική μεταρρύθμιση «στη βάση του ισοδύναμου οικογενειακού εισοδήματος και της σύνθεσης της οικογένειας», η οποία θα πρέπει να δώσει τη δυνατότητα περιορισμού της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας.
- Στην αξιοποίηση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για την επάρκεια των μισθών, προκειμένου να συμβάλλει στην επέκταση της κάλυψης των συλλογικών συμβάσεων για όλους τους εργαζόμενους.
Η ΣΕΚ καταγράφει επίσης με τη σειρά της την ανάγκη αύξηση του Εθνικού Κατώτατου Μισθού και διασύνδεσής του με το κόστος ζωής και τις ώρες εργασίας. Επίσης κάνει λόγο για «αδικαιολόγητη και προκλητική καθυστέρηση στην ολοκλήρωση του διαλόγου που θα οδηγήσει στην πραγματική και συνολική αναθεώρηση της Στρατηγικής για την Απασχόληση Εργαζομένων από Τρίτες Χώρες», υποστηρίζοντας πως αυτή η καθυστέρηση έχει δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία της αγοράς εργασίας και πως θα πρέπει άμεσα να επαναρυθμιστεί, με βασικό κριτήριο την εφαρμογή συλλογικών συμβάσεων.
