Οι κινήσεις του στοχεύουν σε Ρωσία και Κίνα, ενώ οι εξελίξεις ανεβάζουν την πίεση και στην Ευρώπη

Μετά την μετατροπή της Βενεζουέλας σε αμερικανικό προτεκτοράτο, οι Ηνωμένες Πολιτείες ελέγχουν πλέον, άμεσα ή έμμεσα σχεδόν το σύνολο των ορυκτών καυσίμων του πλανήτη.

Στην πραγματικότητα, οι μόνες μεγάλες πετρελαϊκές λεκάνες που έχουν απομείνει  εκτός αμερικανικού ελέγχουν είναι το Ιράν – προς το παρόν, αλλά ήδη βρίσκεται πιθανώς στα πρόθυρα η αλλαγή καθεστώτος – και η Ρωσία, η οποία χρειάζεται απεγνωσμένα να πουλήσει πετρέλαιο, αλλά οι εγκαταστάσεις της  βομβαρδίζονται συχνά πλέον από τα ουκρανικά drones.

«Αν εξετάσουμε προσεκτικά τι συμβαίνει, θα καταλάβουμε ότι όλα αυτά είναι κομμάτια ενός γεωοικονομικού παζλ και αποτελούν μέρος μιας ενιαίας στρατηγικής, που έχει σχέση με τα οικονομικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών», υποστηρίζουν Ευρωπαίοι διπλωμάτες, μιλώντας στη Ναυτεμπορική, υπό καθεστώς ανωνυμίας.

«Φαίνεται ότι στην Ουάσιγκτον οι νέο – συντηρητικοί έχουν πλέον το πάνω χέρι, καθιστώντας τον Αμερικανό πρόεδρο πιο επιρρεπή στις προσδοκίες τους», τονίζουν, αλλά προσθέτουν με έμφαση: «Μένει να δούμε αν αυτό θα διατηρηθεί επί μακρόν, δεδομένου ότι οι νέο-συντηρητικοί κύκλοι έχουν αρχίσει να πιέζουν για αλλαγή καθεστώτος στο Καράκας».

Ο ΟΠΕΚ σε δυσχερή θέση

Η επίθεση στη Βενεζουέλα στοχεύει επίσης σαφώς τη Ρωσία και την Κίνα, που έχουν ισχυρές θέσεις στην περιοχή. Πιθανότατα θα σημάνει το τέλος για το καθεστώς της Κούβας, που «στραγγαλίζεται» από τις ενεργειακές ελλείψεις.

«Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι ενισχύεται η θέση των ΗΠΑ σε ακόμη πιο κυρίαρχη θέση στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου. Αυτό θα θέσει τον ΟΠΕΚ σε δύσκολη θέση, η οποία θα δει επίσης τις ΗΠΑ να «εισβάλουν» στο καρτέλ,  μέσω της Βενεζουέλας. Αυτό θα αποκόψει τις χώρες μέλη των BRICS, οι οποίες είχαν γίνει εμμονή για τον Τραμπ, λόγω των πρωτοβουλιών που λαμβάνουν συνεχώς στην κατεύθυνση της  αποδολαριοποίησης.»

Με άλλα λόγια, για τον πρόεδρο Τραμπ, το περίφημο «Πρώτα η Αμερική» δεν είναι μια φιλοδοξία αλλά μια αναγκαιότητα για να ενισχυθεί η Αμερική στον παγκόσμιο ανταγωνισμό.

Ιράν και Γροιλανδία

Την ίδια ώρα, στο Ιράν μαίνονται οι διαδηλώσεις κατά του θεοκρατικού καθεστώτος, με τον πνευματικό ηγέτη της χώρας Αλί Χαμενεί να εξετάζει ακόμη και τη διαφυγή του στη Ρωσία αν κλιμακωθούν οι αντιδράσεις, όπως γράφουν οι Times του Λονδίνου.

Ο πρόεδρος Τραμπ έχει προειδοποιήσει άλλωστε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επέμβουν αν το καθεστώς συνεχίσει να σκοτώνει ειρηνικούς διαδηλωτές.

Προς το παρόν πάντως, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει μετατοπίσει το επίκεντρο της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ στην απόκτηση της Γροιλανδίας, προκαλώντας την εύλογη οργή των Δανών και των Ευρωπαίων.

«Ο Τραμπ δεν ενδιαφέρεται κυρίως να αποκτήσει τους φυσικούς πόρους της Γροιλανδίας, αλλά το ίδιο το νησί ως προκεχωρημένο φυλάκιο για τον έλεγχο της Αρκτικής, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με την Κίνα και δευτερευόντως με τη Ρωσία», τονίζουν οι ίδιες πηγές. Εκτιμούν μάλιστα ότι «η πίεση των ΗΠΑ στη Γροιλανδία, που εντείνει την αντιπαράθεση με την ΕΕ, χρησιμεύει επίσης για να καταλαγιάσει τις αντιδράσεις των Ευρωπαίων ηγετών στο θέμα της Ουκρανίας. Και κάτι τέτοιο φαίνεται να έχει συμβεί, όπως αποδεικνύεται από τις δηλώσεις του  Γάλλου προέδρου Μακρόν, που δήλωσε πώς σκοπεύει σύντομα να τηλεφωνήσει στον Πούτιν.

Τι οδηγεί τα βήματα του Τραμπ

«Ο κίνδυνος αποβιομηχάνισης των ΗΠΑ, ο ανταγωνισμός – ιδίως στην τεχνολογία- με την Κίνα, το κολοσσιαίο αμερικανικό δημόσιο χρέος και η ταυτόχρονη αποδυνάμωση του δολαρίου, είναι οι δυνάμεις που κινούν τα νήματα στην Ουάσιγκτον και οδηγούν τα βήματα του προέδρου Τραμπ», εξηγούν οι ειδικοί.

Για παράδειγμα, το δολάριο σήμερα αντιπροσωπεύει το 56% των επίσημων παγκόσμιων συναλλαγματικών αποθεμάτων και το 41% ​​των πληρωμών SWIFT. Σε σύγκριση με το 2000, που τα νούμερα αυτά ήταν αντίστοιχα, 70% και 50%.

«Όλα αυτά υποχρεώνουν τον Τραμπ να αναλάβει δράση. Το πιο άμεσο είναι να αποκτήσει έναν πόρο – το πετρέλαιο – που θα τροφοδοτήσει το διεθνές σύστημα παραγωγής για πολύ καιρό ακόμα. Και ο απλούστερος τρόπος για τις ΗΠΑ είναι να απελευθερώσουν τη στρατιωτική τους μηχανή, αυξάνοντας τον αμυντικό προϋπολογισμό του 2025-2026  σχεδόν κατά 50%, στο ενάμιση τρισεκατομμύριο δολάρια».

Η «κάνουλα» στα χέρια του

Οι εξελίξεις αυτές θα ανεβάσουν πολύ την πίεση και στην Ευρώπη, η οποία έχει αποφασίσει να  διακόψει πλήρως ως το 2027 τις ρωσικές ενεργειακές προμήθειες και  στο εξής η Γηραιά Ηπειρος θα είναι εξαρτημένη από τις ιδιοτροπίες του Τραμπ.

Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν έχει πλέον στα χέρια του την «κάνουλα» του πετρελαίου, αλλά μπορεί επίσης να έχει αποφασιστικό λόγο στην τιμή του μαύρου χρυσού. Η τιμή του πετρελαίου υποχωρεί, εν αναμονή και της «πλημμύρας»  από τη Βενεζουέλα, και μια κατάρρευση της τιμής του αργού θα μπορούσε να αναγκάσει την ΕΕ να εγκαταλείψει οριστικά οποιαδήποτε σχέδια της Πράσινης Συμφωνίας. Σχέδια που έχουν ήδη πάει πίσω με τη συμφωνία των δασμών, καθιστώντας την πράσινη ενέργεια πολύ λιγότερο οικονομικά αποδοτική. από τα ορυκτά καύσιμα, εξηγούν παράγοντες της αγοράς ενέργειας.

Πηγή: naftemporiki.gr

Διαβάστε επίσης: S&P: Έρχεται μεγάλη έλλειψη χαλκού εξαιτίας αμυντικών δαπανών και ΑΙ