Μια επιτυχημένη προσπάθεια για τον περιορισμό της πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας θα συμβάλει στην άμβλυνση των εμπορικών εντάσεων και στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου

Μετά από χρόνια αυξανόμενης ανησυχίας για τον αποπληθωρισμό και τους σκληρούς πολέμους τιμών που έχουν πλήξει μεγάλο μέρος της κινεζικής οικονομίας, η κυβέρνηση του Σι Τζινπίνγκ δείχνει ότι επιτέλους προτίθεται να αναλάβει δράση.

Το μήνυμα του Πεκίνου έχει αλλάξει αισθητά τις τελευταίες εβδομάδες, με τον Σι και άλλους υψηλόβαθμους αξιωματούχους να εκφράζουν την πιο ωμή εκτίμησή τους μέχρι σήμερα για τον σκληρό ανταγωνισμό που έχει οδηγήσει σε πτώση των τιμών και των κερδών σε όλους τους κλάδους, από τον χάλυβα και τα ηλιακά πάνελ έως τα ηλεκτρικά οχήματα. Αυτή η στροφή έρχεται μετά από σχεδόν τρία χρόνια αποπληθωρισμού και αυξανόμενη πίεση από τους αμερικανικούς δασμούς και τις εμπορικές εντάσεις.

Η εξεύρεση λύσης θα ήταν ευπρόσδεκτη είδηση για μεγάλο μέρος του κόσμου. Μια επιτυχημένη προσπάθεια για τον περιορισμό της βιομηχανικής πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας, που αποτελεί από καιρό πηγή τριβών με τους εμπορικούς εταίρους, θα συμβάλει στην άμβλυνση των εμπορικών εντάσεων και στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου.

Ωστόσο, η πορεία προς τα εμπρός είναι κάθε άλλο παρά σαφής. Η κυβέρνηση του Σι πρέπει να περιορίσει την υπερπροσφορά χωρίς να επιβραδύνει την ανάπτυξη ή να θέσει σε κίνδυνο τις θέσεις εργασίας, ειδικά καθώς η εξωτερική ζήτηση επιβραδύνεται και μια μόνιμη εμπορική συμφωνία με τις ΗΠΑ παραμένει αβέβαιη.

«Εάν εκτελεστεί σωστά, θα μπορούσε να είναι χρήσιμο για το παγκόσμιο εμπόριο, όσον αφορά την άρση των εντάσεων που προέρχονται από την πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα της Κίνας και την εισροή της παραγωγής στις παγκόσμιες αγορές», δήλωσε η Γουέντι Λιού, επικεφαλής στρατηγικός αναλυτής για την Ασία και την Κίνα στην JPMorgan Chase & Co., στο Bloomberg. «Ωστόσο, βραχυπρόθεσμα, δεν είναι ευνοϊκό για το ΑΕΠ ή την απασχόληση, οπότε πρόκειται για μια πράξη εξισορρόπησης».

Η Κίνα ανακοίνωσε αυτή την εβδομάδα ότι ο αποπληθωρισμός στις βιομηχανίες συνεχίστηκε για 33ο μήνα τον Ιούνιο, με τον δείκτη τιμών παραγωγού να σημειώνει πτώση 3,6% σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Η πτώση ήταν η μεγαλύτερη από τον Ιούλιο του 2023 και πιο απότομη από ό,τι είχαν προβλέψει οι οικονομολόγοι, υπογραμμίζοντας τον επείγοντα χαρακτήρα του προβλήματος.

Αν και δεν αναφέρεται άμεσα στον αποπληθωρισμό, που μέχρι πρόσφατα ήταν ταμπού θέμα στο Πεκίνο, η αξιολόγηση «αποτελεί το ισχυρότερο μέχρι στιγμής μήνυμα ότι οι κινεζικοί ιθύνοντες προτίθενται να αντιμετωπίσουν τον άναρχο ανταγωνισμό και τους τιμολογιακούς πολέμους σε τομείς όπως η αυτοκινητοβιομηχανία», δήλωσε ο Ντάνκαν Ρίγκλι, επικεφαλής οικονομολόγος για την Κίνα στην Pantheon Macroeconomics.

Βιομηχανικοί όμιλοι και επίσημα μέσα ενημέρωσης επανέλαβαν την αλλαγή τόνου, ζητώντας προσπάθειες για τον τερματισμό των τιμολογιακών πολέμων. Η Λαϊκή Τράπεζα της Κίνας εξέφρασε παρόμοιες ανησυχίες, αναφέροντας για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια τις «συνεχώς χαμηλές τιμές» ως βασική πρόκληση για την οικονομία. Τον Μάιο, η κεντρική τράπεζα παρουσίασε μια νέα λεπτομερή ανάλυση της πτωτικής πίεσης στις τιμές, η οποία υπογράμμισε τα όρια της εξάρτησης από τη νομισματική χαλάρωση για την αναθέρμανση της οικονομίας στο πλαίσιο ενός μοντέλου ανάπτυξης που είναι προσανατολισμένο προς τις επενδύσεις και την προσφορά.

Η μεταρρύθμιση της προσφοράς συνίσταται κυρίως σε δραστικές περικοπές της παραγωγικής ικανότητας της βαριάς βιομηχανίας, συμπεριλαμβανομένων του χάλυβα και του άνθρακα, καθώς και σε ένα πρόγραμμα ανασυγκρότησης παραγκουπόλεων που ενθάρρυνε τους κατοίκους να αγοράσουν νέα σπίτια. Η προσπάθεια αυτή συνέβαλε στην ανάκαμψη των τιμών των βασικών εμπορευμάτων και των πωλήσεων κατοικιών. Τελικά, συνέβαλε στην ανάκαμψη των βιομηχανικών κερδών και στη σταθεροποίηση της ανάπτυξης.

Ωστόσο, η πρόκληση είναι πλέον πιο περίπλοκη. Η εγχώρια ζήτηση παραμένει αδύναμη, οι προοπτικές για τις εξαγωγές επιδεινώνονται και πολλοί από τους τομείς που εμπλέκονται στους πιο έντονους πολέμους τιμών — όπως τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα — κυριαρχούνται από ιδιωτικές εταιρείες, περιορίζοντας τη δυνατότητα της κυβέρνησης να επιβάλει περικοπές παραγωγικής ικανότητας. Οι τοπικοί αξιωματούχοι, φοβούμενοι την ανεργία, ενδέχεται να αντισταθούν σε μέτρα που απειλούν τις θέσεις εργασίας, ακόμη και αν αυτό σημαίνει τη διατήρηση μη κερδοφόρων επιχειρήσεων.

Ενώ η Κίνα είναι πρόθυμη να εκτονώσει την πίεση στις τιμές, είναι εξίσου αποφασισμένη να αυξήσει τη βιομηχανική της δύναμη ενόψει της προσπάθειας του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να επαναφέρει περισσότερα εργοστάσια στις ΗΠΑ. Το Πεκίνο εξετάζει μια νέα έκδοση της εκστρατείας «Made in 2025» για την ενίσχυση της παραγωγής υψηλής τεχνολογίας προϊόντων.

Οι αρχές θα μπορούσαν επίσης να μειώσουν τις επιδοτήσεις για τις βιομηχανίες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που υποκινούνται από τοπική εύνοια, ή να μειώσουν τις επιστροφές φόρων στις εξαγωγές, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Citi. Το τελευταίο έχει ήδη συμβεί για προϊόντα όπως το αλουμίνιο, ο χαλκός και οι μπαταρίες στα τέλη του 2024.

Οι αξιωματούχοι ενδέχεται επίσης να λάβουν μέτρα για τον περιορισμό των κακών επιχειρηματικών πρακτικών, όπως η εκμετάλλευση των προμηθευτών για την επίτευξη χαμηλότερων τιμών ή η καθυστέρηση των πληρωμών. Τον Μάρτιο, νέοι κανόνες υποχρέωσαν τις επιχειρήσεις να πληρώνουν τους προμηθευτές τους εντός 60 ημερών, και αρκετοί κατασκευαστές αυτοκινήτων έχουν δεσμευτεί να συμμορφωθούν.

Αναλυτές της HSBC Holdings Plc υποστηρίζουν ότι εξίσου σημαντικά θα είναι τα μέτρα που αφορούν τη ζήτηση, όπως η βελτίωση του κοινωνικού δικτύου ασφαλείας και η σταθεροποίηση της απασχόλησης και της αγοράς ακινήτων. Ο δείκτης των κινεζικών μετοχών εταιρειών ακινήτων σημείωσε πρόσφατα τη μεγαλύτερη άνοδο των τελευταίων εννέα μηνών, τροφοδοτούμενος από φήμες ότι την επόμενη εβδομάδα θα πραγματοποιηθεί συνάντηση υψηλού επιπέδου με στόχο την αναζωογόνηση του προβληματικού τομέα.

Ωστόσο, οι μακροπρόθεσμες αλλαγές θα απαιτήσουν βαθύτερες μεταρρυθμίσεις στο μοντέλο ανάπτυξης της Κίνας, το οποίο βασίζεται στις επενδύσεις και την παραγωγή. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει την αναπροσαρμογή του τρόπου αξιολόγησης των τοπικών αξιωματούχων, με τη μετάβαση από καθαρά οικονομικούς στόχους επέκτασης σε δείκτες όπως η αύξηση της κατανάλωσης και του εισοδήματος, σύμφωνα με την Morgan Stanley. 

Πηγή: newmoney.gr

Διαβάστε επίσης: Ποια είναι η πιο πλούσια χώρα στον κόσμο το 2025